Blog: Moment van levensvreugde

Deze coronatijd vraagt veel van ons allemaal. Er zijn momenten van pijn en verdriet maar ook van plezier en levensvreugde. Lees hier de blog van zr. Celine.

 

“De wereld staat voor een ongekende uitdaging en is nu in de greep van een pandemie, die onze menselijke familie zwaar op de proef stelt.” Woorden van paus Franciscus in zijn ‘Urbi et orbi’ op Paasmorgen. In een ongelofelijk korte tijd heeft het zeer besmettelijke coronavirus zich over de hele wereld verspreid. Ook medezusters zijn besmet geraakt. Een aantal van hen is in eenzaamheid gestorven. We hebben geen afscheid van hen kunnen nemen. Niet naast hen kunnen zitten om samen nog wat te praten of te bidden. Geen hand om vast te houden, geen arm om elkaar heen. Wat een verdriet. Toch heeft dat verdriet ons niet verslagen.

Medezusters vormden langs het pad naar het kerkhof een erehaag. Onze pastores wisten voor iedere overleden zuster een persoonlijke viering te verzorgen. Indrukwekkend en ontroerend. Het heeft ons goed gedaan. We blijven onze medezusters missen, maar mogelijk heeft onze wijze van afscheid nemen ons ook een beetje kunnen helpen om het verdriet te dragen en verwerken.

Op datzelfde pad kun je zien hoe de natuur in deze meimaand weer in volle bloei staat. Te midden van alles wat er gebeurd is en wat nog gaande is, kunnen we toch weer oog hebben voor wat de natuur ons laat zien en horen. Onze kloostertuin staat vol prachtige bomen en bloeiende struiken. Merels en lijsters zingen hun mooiste lied. Als je goed luistert, hoor je op de achtergrond een andere merel of lijster antwoord geven, veilig vanuit een eigen stukje wereld, op een tak of in de haag. Er wordt wel gezegd dat de vogels met hun lied de schoonheid van de Schepping bejubelen. Mooi is het in ieder geval, want al die toonsoorten en rustpauzen lijken feilloos op elkaar aan te sluiten. Wie aandachtig luistert naar de vogels, kan zomaar overvallen worden door een gevoel van eenheid en van schoonheid.

Zo stappen we soms van pijn naar vreugde, van somber verdriet naar zonnig plezier. Soms zijn het maar hele kleine momenten, maar ieder moment telt. Ik wens u allen zo’n moment toe, waarin u even alle zorgen en verdriet opzij kunt zetten en op kunt gaan in wat vlakbij ons zingt van levensvreugde.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *